Αποσπάσματα συνέντευξης στην εκπομπή “ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ” του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ και στο δημοσιογράφο Β. Λυριτζή

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Ο Στρατός δεν είναι ένας μηχανισμός εκτός κοινωνίας αλλά ένας θεσμός μέσα σε αυτή. Αυτοί που επιχειρηματολογούν με αυτόν τον τρόπο έχουν μια αντίληψη στρατού που παραπέμπει σε άλλες εποχές. Όταν καλούμε τις Ένοπλες Δυνάμεις να σβήνουν τις φωτιές, να παρεμβαίνουν για να υπερασπιστούν τα δημόσια αγαθά, το συλλογικό συμφέρον της κοινωνίας και των πολιτών, τότε αναγνωρίζουμε τον κοινωνικό ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων;
Όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις παρεμβαίνουν σε μια δύσκολη συγκυρία, αξιοποιώντας τις υποδομές και τα μέσα, για να τροφοδοτήσουμε τη ΔΕΗ, για να αποτρέψουμε black out, στην περίπτωση παραδείγματος χάρη της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη, αυτό δεν είναι υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και του συλλογικού καλού; Αυτός είναι ο κοινωνικός ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων ως κοινωνικός μηχανισμός υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος, των δημοσίων αγαθών.
Ο ελληνικός λαός πληρώνει από το υστέρημα του για να έχει Ένοπλες Δυνάμεις, όχι μόνο για να διασφαλίζουν την εθνική ασφάλεια και την άμυνα της χώρας, αλλά να παίζουν και ένα σημαντικό κοινωνικό ρόλο σε περιόδους ειρήνης.
Η χώρα βρίσκεται σε μια τουριστική περίοδο, εν μέσω οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Υπονομεύεται η εθνική οικονομία από αυτή την εκτεταμένη απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων. Πλήττεται ο τουρισμός, και η διεθνής εικόνα της χώρας. Αν συνεχιζόταν η απεργία και δεν είχαμε αυτή την παρέμβαση για την ομαλοποίηση της τροφοδοσίας, θα είχαμε σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα, στα αεροδρόμια, στη ΔΕΗ και στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και στα δημόσια νοσοκομεία. Δηλαδή κοινωνικές παροχές και υποδομές τις οποίες πρέπει να τις υπερασπιστούμε.
Μέρος της διαδικασίας πολιτικής επιστράτευσης και επίταξης είναι και η χρήση όλων των αναγκαίων μέσων, συμπεριλαμβανομένων των μέσων και των υποδομών των Ενόπλων Δυνάμεων. Από κει και πέρα είδαμε μια κοινωνική τάξη με τα προβλήματα και τα αιτήματα της να καθιστά όμηρο ολόκληρη την κοινωνία. Μπορούμε αυτό να το αποδεχθούμε; Πιστεύω ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν μπορεί να το αποδεχθεί αυτό. Πολύ περισσότερο όταν κατανοεί, ότι βρισκόμαστε σ’ αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο από την οποία πρέπει να βγούμε. Θα επιτρέψουμε να αναπαραχθούν αντιλήψεις και συμφέροντα;

ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ

Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων δεν ήρθε ξαφνικά, δεν μας επεβλήθη από την τρόικα στο πλαίσιο του μνημονίου. Είναι μια στρατηγική επιλογή και μέρος του κυβερνητικού μας προγράμματος. Το είχαμε πραγματικά διαπραγματευτεί εσωτερικά στο κόμμα, κατά την προεκλογική περίοδο και 4-5 χρόνια στην αντιπολίτευση το συζητήσαμε πολύ, πολλές φορές με εσωτερικές αντιδράσεις. Διάφορα επιχειρήματα δεν μπορεί να αποτελούν το πρόσχημα και το άλλοθι για διαιώνιση καταστάσεων οι οποίες οδήγησαν τη χώρα εδώ που μας οδήγησαν συλλογικά. Και εμείς είμαστε μέρος των αγκυλώσεων που παρήχθησαν στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία 35 χρόνια.

Αποφασίσαμε με μεγάλη πλειοψηφία, να εντάξουμε στο κυβερνητικό μας πρόγραμμα την απελευθέρωση των επαγγελμάτων. Επομένως, προηγήθηκε χρονικά, πολιτικά και στρατηγικά η θέση μας ότι πρέπει να απελευθερώσουμε τα κλειστά επαγγέλματα. Δεν ήρθε ξαφνικά λόγω συγκυρίας μνημονίου και τρόικας. Ακόμα όμως και αυτό να γινόταν εμείς έπρεπε να προχωρήσουμε σε αυτή την στρατηγική μεταρρύθμιση και θα το κάνουμε, χωρίς εκπτώσεις. Ακόμα και μετά την αναστολή της απεργίας. Εμείς θα προχωρήσουμε στο νομοσχέδιο μας και για τα υπόλοιπα επαγγέλματα. Ήταν μια θέση μας. Συνδέεται με την αξιοπιστία μας, τη συνέπειά μας και την αποφασιστικότητά μας, να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις και οι αλλαγές στην ελληνική κοινωνία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Αυτό είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο θέμα που δεν αφορά μόνο την υπέρβαση της κρίσης, αφορά και το μέλλον, το μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης της χώρας, με δεδομένο ότι τα ενεργειακά ζητήματα παίζουν όλο και περισσότερο έναν καθοριστικό ρόλο. Κατ’ αρχήν κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από το μνημόνιο. Είναι όμως μια ευρύτερη στρατηγική επιλογή της Ε.Ε., μέρος της οποίας είμαστε και έχουμε συμμετάσχει για πάρα πολλά χρόνια ενεργά στις αποφάσεις της.
Είναι γεγονός ότι πρέπει να πάμε στη σταδιακή απελευθέρωση του τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας συντεταγμένα, με στόχους, σε διάφορα επίπεδα,. Αυτό όμως χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί πρέπει να εξυπηρετήσει το εθνικό συμφέρον και τα συμφέροντα των πολιτών. Να μη πάμε σε μια απελευθέρωση που αντί να ωφελεί τον πολίτη να είναι σε βάρος του. Είναι πολλά κρίσιμα ζητήματα. Πρέπει να διαμορφώσουμε μια στρατηγική με τα επιχειρήματα μας.
Άμεση προτεραιότητα είναι να δούμε τη στρατηγική μας μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως την έχουμε συμφωνήσει μέχρι τώρα, χωρίς δογματικές προσεγγίσεις του τύπου δώστε άμεσα το 40%, πουλήστε τα λιγνιτωρυχεία, τα ορυχεία, ή τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια της ΔΕΗ. Αυτό, κατά την άποψη μου, δεν μπορεί να το αποδεχθεί η κυβέρνηση. Δεν μπορούμε να συζητήσουμε σ’ αυτή τη βάση με τον οποιονδήποτε. Πρέπει να υπερασπιστούμε τις στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις.
Η ΔΕΗ είναι μια στρατηγικής σημασίας επιχείρηση και πρέπει να διασφαλίσουμε το μέλλον της και το δημόσιο χαρακτήρα της. Βεβαίως, πρέπει να κάνουμε αλλαγές, αλλά μην παρασυρθούμε -και αυτό είναι μια προσωπική άποψη- σε μια λογική να τις κάνουμε βιαστικά. Πρέπει να γίνουν συντεταγμένα, γιατί είναι αλλαγές κρίσιμες για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Και η ΔΕΗ δεν είναι μια απλή ΔΕΚΟ. Είναι στην καρδιά του αναπτυξιακού μοντέλου.

ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΨΗ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

Η πρώτη προτεραιότητα μας, λόγω της εξαιρετικά δύσκολης κατάστασης, ήταν να σταθεροποιήσουμε τα δημοσιονομικά μας. Μέσα από τα μέτρα, μείωση δαπανών, αύξηση των εσόδων. Αν πάμε σε ένα δεύτερο πακέτο εισπρακτικών μέτρων, είμαι βέβαιος, το ζω εμπειρικά στην επαρχία μου στην Κορινθία, δεν θα μπορέσουμε να αντέξουμε.

Επιβάλλονται -και αυτό το λέει με πολύ έντονους τρόπους όλη την τελευταία περίοδο ο Πρωθυπουργός- κοινωνικά αντισταθμίσματα και άμεση εφαρμογή ενός νέου αναπτυξιακού σχεδίου για τη χώρα. Δίχως αυτή την ανάπτυξη, τα όποια εισπρακτικά μέτρα θα οδηγήσουν σε νέα αδιέξοδα από τα οποία δεν θα μπορούμε να βγούμε, όχι μόνο οικονομικά και κοινωνικά, ούτε και πολιτικά. Και θα πλήξει πρωτίστως την κυβέρνηση.

Ο κόσμος έχει ζοριστεί και θέλει πάλι να βρει ελπίδα, προσδοκία, να δει με πιο απτό τρόπο την αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων. Κανείς δεν αγνοεί την κατάσταση. Ο κόσμος έχει δίκιο σ’ αυτή την περίπτωση, όταν καθημερινά δυσκολεύεται να επιβιώσει και αυτή η επιβίωση θα γίνεται πιο δύσκολη την επόμενη περίοδο γιατί θα νιώθει πολύ πιο έντονα τη μείωση του εισοδήματος του. Είναι η εποχή και η συγκυρία που εμείς πρέπει να αναπτύξουμε και να υπερασπιστούμε το αναπτυξιακό μας σχέδιο.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟΥ APACHE

Είχαμε ένα τραγικό ατύχημα στις Ένοπλες Δυνάμεις με την απώλεια δυο στελεχών. Ήταν ένα γεγονός που μας συντάραξε. Για εμάς πάνω από τα όπλα είναι οι άνθρωποι και σημασία έχουν ειδικά εκείνοι που χάνονται κατά την εκτέλεση του καθήκοντος. Από κει και πέρα το ελικόπτερο, ήταν ό,τι το πιο καινούργιο και σύγχρονο, το οποίο παρελήφθη το 2007 και ουσιαστικά τον Αύγουστο του 2009 εντάχθηκε επιχειρησιακά στην Αεροπορία Στρατού, στο Στρατό Ξηράς.
Είναι από αυτά που ουσιαστικά προήλθαν από την υλοποίηση της σύμβασης του 2003. 12 ελικόπτερα επιθετικού τύπου APACHE. Βεβαίως, με προβλήματα. Και κατά την περίοδο της αντιπολίτευσης εμείς, ως κόμμα, είχαμε επισημάνει πολλά προβλήματα. Δυστυχώς παρελήφθησαν, έπεσε ένα ελικόπτερο χάθηκαν δυο άνθρωποι. Έχουμε ζητήσει ως πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας όχι απλά διερεύνηση αυτού του τραγικού ατυχήματος, αλλά και την εξέταση όλου αυτού του πακέτου προμήθειας και επιχειρησιακής ένταξης των ελικοπτέρων στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν, και αυτό καλούμαστε να διαχειριστούμε, υπήρξαν ελλειμματικές πλευρές σε όλη την αλυσίδα των προμηθειών στις Ένοπλες Δυνάμεις. Έχουν δαπανηθεί τεράστια ποσά για την εθνική ασφάλεια και υπήρξαν πολλές γκρίζες και προβληματικές πλευρές σ’ αυτή τη διαδικασία των προμηθειών. Αλλά το θέμα πλέον είναι, να φροντίσουμε ώστε να μην υπάρξει άλλο τέτοιο τραγικό ατύχημα. Οι οδηγίες είναι σαφείς και αυστηρές ώστε να ελεγχθούν όλα από την αρχή, ακόμα και αν χρειαστεί να καθίσουν στο έδαφος. Δεν παίζουμε με τη ζωή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Από μια χαλαρότητα που παραλάβαμε, πηγαίνουμε σε μια νέα κατάσταση με διαφάνεια, αξιοκρατία αλλά πάνω απ’ όλα με υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος. Ο ελληνικός λαός ξοδεύεται, δαπανώνται τεράστια ποσά και εμείς πρέπει να υπερασπιστούμε τα χρήματα του ελληνικού λαού.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΈΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Φέραμε ένα πρώτο σχέδιο νόμου στο Υπουργικό Συμβούλιο περί ιεραρχίας και προαγωγών στις Ένοπλες Δυνάμεις. Είναι ένα νομοσχέδιο που αποτελεί μεταρρυθμιστική τομή και δεν το λέω με καμία δόση υπερβολής. Εμπεδώνει αρχές αξιοκρατίας, διαφάνειας, αντικειμενικότητας και δικαιοσύνης στο θέμα των μεταθέσεων. Πρόθεσή μας είναι να το συζητήσουμε στο δεύτερο θερινό τμήμα της Βουλής, μετά τις 24 Αυγούστου.
Ήταν διπλός ο στόχος μας. Πρώτον, να εμπεδώσουμε επιτέλους μια σχέση δικαιοσύνης και αξιοκρατίας ανάλογα με τις ικανότητες του καθενός και το δεύτερο είναι πάρα πολύ απλά, οικονομικό. Δε μπορούμε να κάνουμε κάθε χρόνο μεταθέσεις που κοστίζουν, χωρίς αυτές να εντάσσονται σ’ ένα επιχειρησιακό σχέδιο. Γιατί πολλές φορές γίνονται για λόγους εξυπηρέτησης, πελατειακών σχέσεων, ικανοποίησης. Τώρα, πλέον, οι μεταθέσεις γίνονται αυστηρά με βάση της επιχειρησιακές ανάγκες και βεβαίως λαμβάνοντας υπ’ όψιν οικογενειακά, ανθρωπιστικά και κοινωνικά κριτήρια.
Δε μπορούμε να μεταθέσουμε έναν οικογενειάρχη που έχει τα παιδιά του στην τελευταία τάξη του Λυκείου και δίνουν εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο. Δε μπορούμε να μεταθέσουμε ένα στέλεχος που έχει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα. Αυτό εμπεδώνεται, θεσμοθετείται και δεν αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια της εκάστοτε πολιτικής αλλά και στρατιωτικής ηγεσίας γιατί η στρατιωτική ηγεσία είναι μέτοχη αυτών των διαδικασιών και πρέπει και αυτή να ελέγχεται από την πολιτική ηγεσία. Άρα είναι ένα νομοσχέδιο που πιστεύουμε ότι πραγματικά θα εξαλείψει τις όποιες αδικίες έχουν σωρευθεί τα τελευταία χρόνια και θ’ ανοίξει έναν δρόμο αξιοκρατίας και δικαιοσύνης.

ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ

Είναι μια «αμαρτία» πάρα πολλών χρόνων. Συγχρόνως είναι ένα σύνθετο πρόβλημα που δε μπορεί κανείς να το επιλύσει ρητορικά. Δεν μπορεί κανείς να πει «υπερασπίζομαι τις θέσεις εργασίας, το Δημόσιο θα εγγυηθεί τις θέσεις εργασίας, θα εγγυηθεί το αναπτυξιακό του μέλλον μόνο μέσα από τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ακόμα και μετά την ιδιωτικοποίηση το 2000-2001, στη γερμανική εταιρεία ThyssenKrupp, τα ναυπηγεία επιβίωσαν μόνο με τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων. Θέλουμε ένα κρατικοδίαιτο μοντέλο στο όνομα της υπεράσπισης των θέσεων εργασίας; Αυτό είναι ένα ζήτημα. Ένα άλλο είναι επίσης να λύσουμε κάποια προβλήματα, όπως και έγινε προχθές με τη θετική εξέλιξη με τις κρατικές ενισχύσεις στις διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Είναι ένα ευρύτερο ζήτημα το θέμα των αμυντικών βιομηχανιών. Στο όνομα της επιβίωσής τους, πολλές φορές γίνανε αθλιότητες σε σχέση με μια κρατικοδίαιτη αντίληψη επιβίωσής τους. Είναι προς το εθνικό συμφέρον να επιβιώσουν οι αμυντικές βιομηχανίες, μ’ ένα διαφανή τρόπο λειτουργίας. Αν είναι ο ελληνικός λαός να πληρώνει δισεκατομμύρια για να στηρίξει κρατικοδίαιτα ναυπηγεία ή κρατικοδίαιτες αμυντικές βιομηχανίες, είναι ένα μεγάλο θέμα το οποίο πρέπει να το θέσουμε στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης και όλοι ν’ αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Θα πάμε σε εξορθολογισμό και σε νέο επιχειρησιακό σχέδιο. Το πλεονάζον προσωπικό θα μεταταγεί, θα συγχωνευθούν εργοστάσια των ΕΑΣ έτσι ώστε να μπορέσουμε να υπερασπιστούμε το δημόσιο χαρακτήρα του, σε συνεργασία με στρατηγικούς εταίρους, είτε Ευρωπαίους είτε από άλλες περιοχές. Αλλά όπως λειτουργεί τα τελευταία χρόνια, το επόμενο βήμα θα ήταν να κλείσει. Εμείς θέλουμε να υπερασπιστούμε τη λειτουργία του για λόγους εθνικής ασφάλειας, αλλά όχι όμως σ’ αυτές τις συνθήκες. Οι ρήξεις που θα κάνουμε θα είναι σημαντικές, όπως και η μεταρρύθμιση στα ΕΑΣ, στην ΕΑΒ, στην ΕΛΒΟ και στα Ναυπηγεία. Πρέπει να παρέμβουμε για να υπερασπιστούμε πρωτίστως τα χρήματα του ελληνικού λαού. Δε μπορούμε να πηγαίνουμε σε αμυντικούς εξοπλισμούς και μεγάλα αμυντικά προγράμματα απλά και μόνο για να επιβιώνουν τα ναυπηγεία ή τα ΕΑΣ ή η ΕΑΒ. Αυτό δε μπορεί να συνεχιστεί. Ένας φαύλος κύκλος που επικράτησε για πάρα πολλά χρόνια και εδώ είναι διαχρονική η ευθύνη.