Αποσπάσματα συνέντευξης στην εκπομπή “ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ” του τηλεοπτικού σταθμού ΝΕΤ, και στον δημοσιογράφο Γ. Πολίτη

Για την αντιμετώπιση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση:

Αυτό που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι έχει αλλάξει το κλίμα και θα έλεγα ότι έχουν αλλάξει και τα δεδομένα συγκριτικά με την κατάσταση που επικρατούσε πριν δυο εβδομάδες στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γίναμε περισσότερο αξιόπιστοι και παράλληλα παραμείναμε σταθεροί στη στρατηγική μας στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης.
Συγκρίνοντας την κατάσταση με αυτή που υπήρχε πριν δυο εβδομάδες, μπορούμε να πούμε – κι αυτό είναι πολύ σημαντικό κι ας το κρατήσουμε στη συζήτηση και γενικότερα γιατί δημιουργεί ένα θετικό κεκτημένο – ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, κυρίως οι μεγάλες χώρες της Ευρωζώνης, συνειδητοποιούν πλέον ότι η σωτηρία της Ελλάδας συνδέεται στενά, άρρηκτα με τη σωτηρία της Ευρωζώνης.
Πρέπει να είμαστε Πολιτικοί και όχι να προσεγγίζουμε συναισθηματικά τις καταστάσεις. Την Κυβέρνησή μας την ενδιαφέρει να σωθεί η πατρίδα μας. ’ρα λοιπόν συνεργασία και συμμαχία ακόμα και με το διάβολο, προκειμένου να σωθούμε.
Γίνεται ένα διαρκές “μπραντεφέρ” στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και πρέπει νομίζω και στην Ελλάδα να συνειδητοποιήσουμε ότι ο ευρωπαϊκός χώρος είναι κατ΄ εξοχήν ο χώρος των σκληρών διαπραγματεύσεων, όπου μπορείς να κερδίσεις μέσα από διαπραγμάτευση, με σχέδιο, με στρατηγική, με συνέπεια. Δε σου χαρίζεται τίποτα, κανείς δεν είναι με κανέναν φίλος. Μπορεί να συμπίπτουν τα στρατηγικά συμφέροντα σε μια συγκυρία και να αποκλίνουν την επόμενη.
Άρα υπάρχει ένα πολύ σημαντικό κεκτημένο, πάνω στο οποίο πρέπει να χτίσουμε την επόμενη περίοδο. Η συνειδητοποίηση αυτής της κατάστασης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και των κινδύνων που ενέχει για την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση η ενδεχόμενη κατάρρευση της Ελλάδας.
Την κατάρρευση, πιστεύω ακράδαντα πως την αποφύγαμε κι αυτό δε βγαίνει μόνο από την εκδήλωση της πολιτικής αλληλεγγύης των δύο μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών. Βγαίνει γενικότερα από τη συνειδητοποίηση της Ευρώπης ότι εάν δεν ελέγξει, εάν δε ρυθμίσει το διεθνές πιστωτικό σύστημα, αλλά και το ευρωπαϊκό πιστωτικό σύστημα, θα έρθει πολύ σύντομα η μέρα που θα καταρρεύσει και η αξιοπιστία του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος και όχι μόνο, το παγκόσμιο.
Το άλλο σημαντικό των τελευταίων εξελίξεων είναι η προϊούσα συνειδητοποίηση και από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών, βεβαίως κι από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι η διαχείριση και η ρύθμιση των διεθνών χρηματοοικονομικών αγορών – το ανάχωμα που πρέπει να δημιουργηθεί απέναντι στη σπέκουλα και την κερδοσκοπία – δεν μπορούν να επιτευχθούν. Δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική πολιτική αν δεν υπάρξει μια στρατηγική εταιρική σχέση και συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Χάθηκαν δύο πολύτιμα χρόνια και στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά το ξέσπασμα της μεγάλης κρίσης το καλοκαίρι του 2008 και πλέον ερχόμαστε σε αυτό που έπρεπε να είχε γίνει πριν δύο χρόνια. Τόσο ο κ. Ομπάμα που επεχείρησε να δημιουργήσει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για τις μεγάλες τράπεζες και τα μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα, όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τα κατάφεραν, ή δεν είχαν την πολιτική βούληση.
Σήμερα πλέον γίνεται αντιληπτό ότι η Ελλάδα με αυτό το μικρό ποσοστό του 2% που επηρεάζει την ευρωπαϊκή οικονομία, τελικά εάν φτερνιστεί μπορεί πολλοί να πάθουν πνευμονία και στην Ευρώπη αλλά και στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα.
Κι αυτό είναι σημαντικό. Ο Παπανδρέου το κατάλαβε καλά και το μετασχημάτισε σε στρατηγική τόσο στον ευρωπαϊκό χώρο, όσο και σήμερα και αύριο βεβαίως στις συναντήσεις με τον κ. Ομπάμα.

Για τους κ.κ. Μέρκελ, Σαρκοζί

Ο κ. Σαρκοζί και η κα. Μέρκελ ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες. Τα συμφέροντά τους δε συμπίπτουν. Έχουν διαφορετική στρατηγική προσέγγιση σε σχέση με την πορεία της Ευρωζώνης και γενικότερα με τη νομισματική και οικονομική αρχιτεκτονική στην Ευρώπη. Αυτό που αντιλαμβάνεται και επιχειρεί ο Σαρκοζί, είναι ότι πρέπει και έχει κάθε συμφέρον να αποτρέψει μια γερμανική Ευρώπη, μια επιβολή της Γερμανίας πάνω στην οικονομική και νομισματική ένωση. Αυτό επιχειρούσε η Γερμανία να κάνει όλη την τελευταία περίοδο και αυτό επιχειρούσε να κάνει ακόμα κι από τη Συνθήκη του Μάαστριχ με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Αποδείχθηκε σήμερα πόσο ελλειμματικό ήταν όλο αυτό το σύστημα, όλη αυτή η αρχιτεκτονική.

Για την κατάσταση στην Ελλάδα:

Βρισκόμαστε, είναι γεγονός, μπροστά σε κρίσιμες συνθήκες, μπροστά σ’ αυτή την κρίση και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε όλοι. Πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Η Κυβέρνηση ανέλαβε τις ευθύνες της με δύσκολες αποφάσεις, πιστεύουμε όμως αναγκαίες και δίκαιες. Θα αποδειχθούν με τη συμπλήρωση των μέτρων με το φορολογικό νομοσχέδιο και τα αναπτυξιακά μέτρα που θα εξαγγελθούν.
Είναι παρόντες ο κ. Βάρδας, ο κ. Μίχαλος, ο κ. Ασημακόπουλος. Θα ήθελα να ρωτήσω, πρακτικά να μας απαντήσουν, πώς σκέπτονται να αποτρέψουν την τελική αύξηση των τιμών ενσωματώνοντας την αναγκαστική αυτή αύξηση την οποία κάναμε στο ΦΠΑ από 19% στο 21%. Ποια είναι η κοινωνική τους ευθύνη;
Ασφαλώς αναλαμβάνουμε την ευθύνη να χρηματοδοτήσουμε την πραγματική οικονομία, να υποστηρίξουμε τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, να ενισχύσουμε τη ζήτηση και πολύ σωστά ζητάτε από την Κυβέρνηση να αξιοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ΕΣΠΑ, βεβαίως το ΤΕΜΠΜΕ. Σήμερα η αρμόδια Υπουργός η κα Κατσέλη έκανε σημαντικές ανακοινώσεις και πιστεύω ότι συναντά τα δικά σας αιτήματα, για τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Δεύτερο ερώτημα. Ποια είναι η δική σας ευθύνη απέναντι στην υποχρέωση, θα έλεγα στην αναγκαιότητα να χρηματοδοτήσετε με ιδιωτικές επενδύσεις τις επιχειρήσεις σας; Ποια είναι η συμμετοχή σας σε αυτή την κοινή συλλογική εθνική προσπάθεια μέσω ιδιωτικών επενδύσεων;

Για το Δημόσιο Τομέα:

Είναι λάθος να μπαίνουμε σε μια συζήτηση που είναι εξ ορισμού αδιέξοδη για μεγαλύτερο ή μικρότερο κράτος, χωρίς να θέσουμε τη συζήτηση σε μια άλλη βάση. Πόσο αποτελεσματικό είναι το κράτος. Ποια είναι η βασική μας προτεραιότητα, γιατί αυτό πρέπει να συζητήσουμε σήμερα, πρακτικά στην πολιτική και εμείς που είμαστε στην κυβέρνηση, στα Υπουργεία. Πρέπει κατ’ αρχήν να χαρτογραφήσουμε τις ανάγκες του κράτους και της Δημόσιας Διοίκησης. Διαπιστώνουμε μια δυναμική συνεχών αποσπάσεων, συνεχών αιτημάτων για μετατάξεις, σε άλλες Υπηρεσίες, ενδεχομένως γιατί έχουν καλύτερο μισθολογικό καθεστώς.
Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι πίεση δέχονται καθημερινά οι Υπουργοί για να συναινέσουν σε αποσπάσεις ή μετατάξεις. Γι’ αυτό υπάρχουν τα σοβαρά ελλείμματα σε Υπηρεσίες.
Πρέπει να ξεκινήσουμε από τον εξορθολογισμό του δημόσιου, του κράτους, και μετά να προχωρήσουμε σε προσλήψεις, βεβαίως όπως είπαμε στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλεια και στην άμυνα. Θα κάνουμε προσλήψεις λελογισμένα, περιορισμένα, για να καλύψουμε βασικές ανάγκες.

Για το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Πριν φτάσουμε στους στρατηγούς πρέπει να στελεχώσουμε τα τάγματα και τους στρατιωτικούς σχηματισμούς. Γιατί επειδή μας ακούνε οι συμπολίτες μας απόψε πρέπει να συμφωνήσουμε κάτι, και τα πολιτικά κόμματα και η ελληνική κοινωνία. Ή, θέλουμε μείωση της στρατιωτικής θητείας, κάτι που ουσιαστικά οδηγεί, αντικειμενικά, σε προσλήψεις στρατιωτικού προσωπικού, επαγγελματίες οπλίτες, άρα επαγγελματικό στρατό, ή θέλουμε αύξηση της στρατιωτικής θητείας από την άλλη πλευρά, για να μην είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε προσλήψεις. Και τα δύο μαζί δεν μπορούμε να τα έχουμε αν θέλουμε να έχουμε μια αξιόπιστη και αποτελεσματική εθνική άμυνα.
Η ελληνική κοινωνία πολλές φορές κολυμπάει μέσα στην υποκρισία, μέσα στην αντιφατικότητα. Και εμείς είμαστε κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και εμείς επαναλαμβάνουμε συνεχώς υποκριτικά πράγματα τα οποία δεν στέκουν. Ή, το ένα ή το άλλο.

Για τα οικονομικά μέτρα:

Έχουμε γνώση και συνείδηση της δύσκολης κατάστασης που βιώνουμε και επίσης έχουμε γνώση του γεγονότος ότι λάβαμε εξαιρετικά επώδυνες αποφάσεις, δύσκολα και σκληρά μέτρα, πιστεύουμε όμως και το πιστεύουμε όλοι – κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει – αναγκαία μέτρα.
Εδώ που έφτασε η χώρα, ως αποτέλεσμα πράξεων, παραλείψεων, λανθασμένων πολιτικών, της τελευταίας περιόδου, βρέθηκε μπροστά στον κίνδυνο να μην μπορεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.
Η Κυβέρνηση ανέλαβε τη δική της ευθύνη, με πολιτικό κόστος, θα έλεγα με πόνο ψυχής αν θέλετε, είναι σκληρά τα μέτρα, θα επιδιώξουμε να φέρουμε φορολογικό νομοσχέδιο κοινωνικής δικαιοσύνης.
Θα το επιδιώξουμε και θα το επιτύχουμε να φέρουμε αναπτυξιακά μέτρα αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα, ώστε να ισορροπήσουμε, ώστε να αντισταθμίσουμε το κόστος των μέτρων για τους δημοσίους υπαλλήλους, που καταλαβαίνουμε ότι πλήττονται πολύ περισσότερο.
Σκεφθείτε εάν η χώρα δεν μπορούσε να πληρώσει τους μισθούς την 1^η Απριλίου στην αρχή του νέου μήνα, που θα βρισκόμασταν. Ακριβώς αυτός είναι ο ορισμός της χρεοκοπίας. Στάση πληρωμών, να μην μπορεί κανείς να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις στους πολίτες της χώρας.
Άρα τι έπρεπε να κάνουμε, ποια ήταν η άμεση εθνικής σημασίας προτεραιότητα; Να μπορέσουμε αναστυλώνοντας την αξιοπιστία της χώρας να δανειστούμε με πιο ανθρώπινους, πιο ευνοϊκούς όρους.

Για το νέο φορολογικό νομοσχέδιο:

Δανειζόμενοι με πιο ευνοϊκούς όρους, κερδίζοντας σε αξιοπιστία, βάζαμε μπροστά και θα βάλουμε μπροστά την άλλη μεγάλη προτεραιότητα που έχουμε, την κοινωνική δικαιοσύνη στο θέμα της δίκαιης κατανομής των βαρών, μέσω του φορολογικού νομοσχεδίου.
Στο φορολογικό νομοσχέδιο κρίνονται πολλά κι εκεί πιστεύω κρίνεται και η πολιτική μας αν θέλετε ταυτότητα, η ψυχή μας όπως πολλοί από τους συναδέλφους μου λένε.
Πάνω απ’ όλα όμως η βασική μας προτεραιότητα είναι το αναπτυξιακό σκέλος. Η πολιτική μας με αναπτυξιακά μέτρα θα κρίνει την πορεία της χώρας για την επόμενη χρονιά αλλά και για τα επόμενα χρόνια.
Ήδη έρχεται αυτή την εβδομάδα το φορολογικό νομοσχέδιο, αλλά έρχεται και το νομοσχέδιο για την επιτάχυνση των διαδικασιών εκταμίευσης των πόρων του ΕΣΠΑ. Μέσα στο 2010, θα το δείτε, θα εκταμιευθούν πάνω από 9,8 δις ευρώ.
Μπορούμε να επιτύχουμε το στόχο, να φτάσουμε στο 15% απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ μέσα στο 2010, που αυτό σημαίνει ότι μπορεί να προσεγγίσουμε τα 10 δισεκατομμύρια, τα 9,8 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ρευστότητα, ζεστό χρήμα στην πραγματική οικονομία.