Παρεμβάσεις Πάνου Μπεγλίτη επί των Νομοσχεδιων για τις προμήθειες αμυντικού εξοπλισμου και για τη διοίκηση και διαχείριση των Βακουφίων της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη

Α) Επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Προμήθειες αμυντικού εξοπλισμού και άλλα θέματα» (5 Φεβρουαρίου 2008)
Β) Επί του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών «Διοίκηση και Διαχείριση των Βακουφίων της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Δυτική Θράκη και των περιουσιών τους» (6 Φεβρουαρίου 2008)

Α) Υπέρ μιας αποτελεσματικής αμυντικής θωράκισης της χώρας, με προϋποθέσεις διαφάνειας, σωστής διοίκησης και πάνω απ’ όλα με σεβασμό των εθνικών πόρων και των χρημάτων του Έλληνα φορολογούμενου, τάχθηκε ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Κορινθίας Πάνος Μπεγλίτης, στην ομιλία του στη Βουλή, κατά την σχετική συζήτηση του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Οι αμυντικοί εξοπλισμοί βαρύνουν στην εξωτερική πολιτική και στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και των εθνικών θέσεων της χώρας. Ο κ. Μπεγλίτης υπεραμύνθηκε του εθνικού και δημόσιου χαρακτήρα της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, η οποία συνδέεται και με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας, μέσα από την έρευνα και την τεχνολογία, τη σύνδεση της αμυντικής βιομηχανίας με τα πανεπιστήμιά μας, με τα ερευνητικά ινστιτούτα, με τα τεχνολογικά ιδρύματα. Ωστόσο, μια χώρα όπως η Ελλάδα που δαπανά πάνω από το 5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος στους αμυντικούς εξοπλισμούς, δυστυχώς εδώ και τριάντα χρόνια δεν μπορεί να επηρεάσει στα θέματα εξωτερικής πολιτικής τις θέσεις των ευρωπαϊκών χωρών, τη Ρωσία και τις Η.Π.Α. Χαρακτηριστικά, όπως ανέφερε ο κ. Μπεγλίτης, δύο εβδομάδες μετά την παραλαβή των f-16 από τις ΗΠΑ, το Νοέμβριο του 2004 επί Κυβέρνησης Καραμανλή, η Κυβέρνηση του κ. Μπους αναγνώρισε με το συνταγματικό όνομα την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον εθελοντικό χαρακτήρα του Κώδικα Συμπεριφοράς, ο οποίος συζητήθηκε στο πλαίσιο του European Defence Agency, και τόνισε ότι παρά τα όσα ανέφερε ο Υπουργός στην Επιτροπή, το κείμενο αυτό δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, σχετικά με τη διαδικασία προμηθειών στο χώρο των αμυντικών δαπανών, ούτε για χώρες-παραγωγούς αμυντικού εξοπλισμού, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία, η Ισπανία.

Ο κ. Μπεγλίτης καταλόγισε στον Υπουργό έλλειμμα πολιτικής καθώς και την απαξίωση του συστήματος αμυντικής βιομηχανίας, του παραγωγικού ιστού και γενικότερα των αμυντικών συστημάτων, αναφέροντας ως παράδειγμα την ΠΥΡΚΑΛ, όπου σε πρόσφατη επίσκεψή του πληροφορήθηκε ότι οι τελευταίες παραγγελίες είναι από το 2001. Συνεχίζοντας διαφώνησε με την πρόθεση του Υπουργού να καθιερώσει κριτήρια διαφάνειας, τα οποία θα υλοποιούνται και θα λαμβάνουν περιεχόμενο μέσα από υπουργικές αποφάσεις. Τόνισε, μάλιστα, ότι πρόκειται για πολιτικό ζήτημα, γιατί αν τα θέματα διαφάνειας ρυθμίζονται με υπουργικές αποφάσεις, τότε υπονομεύεται η ίδια η προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό της διαδικασίας προμηθειών εξοπλισμών.

Τέλος ο κ. Μπεγλίτης, αναφορικά με το άρθρο 11 του σχεδίου νόμου, κατηγόρησε τον Υπουργό ότι διαπράττει πολιτικό και ιστορικό λάθος ως προς τα μέτρα θετικής διάκρισης για τους απογόνους των παραστρατιωτικών και στρατιωτικών τμημάτων που έδρασαν το 1964 και 1967, στην Κύπρο, παραβιάζοντας ανθρώπινα αλλά και μειονοτικά δικαιώματα.

Β)Ο βουλευτής ΠΑΣΟΚ Κορινθίας Πάνος Μπεγλίτης, κατά τη συζήτηση του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με το ζήτημα των Βακουφίων της Δυτικής Θράκης, τάχθηκε υπέρ της ψήφισης, επί της αρχής του σχεδίου νόμου. Χαρακτήρισε, μάλιστα, το Νομοσχέδιο ως μια προσπάθεια εκσυγχρονισμού και εξορθολογισμού, η οποία θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Η δημοκρατική Ελλάδα του 2008 χρειάζεται μια νέα αυτοπεποίθηση, η οποία μπορεί να πηγάσει από τη συλλογική δημοκρατική υπεράσπιση των δικαιωμάτων της μειονότητας στη Θράκη. Παράλληλα, διατύπωσε την αντίθεσή του στη λογική της αμοιβαιότητας στα μειονοτικά ζητήματα και τόνισε ότι είναι τεράστιο εθνικό λάθος κάθε προσπάθεια συμψηφισμού των μειονοτικών δικαιωμάτων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Ο κ. Μπεγλίτης καταδίκασε την εξαγγελία μέτρων απέναντι στην ελληνική μουσουλμανική μειονότητα από την Υπουργό Εξωτερικών, όπως και τις κατά καιρούς επισκέψεις Υπουργών Εξωτερικών στην μειονότητα της Θράκης. Αυτές οι πρωτοβουλίες στέλνουν λάθος μηνύματα, γιατί παραπέμπουν σε ζήτημα εξωτερικής πολιτικής. Ωστόσο, δεν πρόκειται για θέμα εξωτερικής πολιτικής, αλλά για μια αυτονόητη δημοκρατική ευθύνη απέναντι σε πολίτες, όπως προκύπτει από το διεθνές και ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες και το διεθνές δίκαιο. Αντίστοιχη δημοκρατική ευθύνη και υποχρέωση έχει και η Τουρκία, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής της πορείας. Λάθος μήνυμα είναι και η αναφορά στο άρθρο 19 του ορισμού επιτροπής από το Υπουργείο Εξωτερικών, για τη διαχείριση προβλημάτων σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των βακουφικών περιουσιών. Το Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει καμιά αρμοδιότητα σε θέματα εσωτερικής έννομης δημοκρατικής τάξης.

Στη συνέχεια ο κ. Μπεγλίτης τόνισε ότι γύρω από το μειονοτικό ζήτημα στη Θράκη έχουν φτιαχτεί πολιτικές καριέρες και κυρίως μεγάλες περιουσίες, ενώ για πολλά χρόνια έχει γίνει ένα μεγάλο αλισβερίσι. Για το λόγο αυτό η Κυβέρνηση πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία να συστήσει μια επιτροπή η οποία θα εκτιμήσει το μέγεθος της περιουσίας των Βακουφίων.

Ο κ. Μπεγλίτης τάχθηκε υπέρ της αναγκαιότητας να υιοθετηθούν τα μέτρα θετικής διάκρισης, τα οποία αν και έχουν ξεπεραστεί από τον πολιτικό προβληματισμό των κομμάτων και των κοινωνικών κινημάτων, σε όλη την Ευρώπη ακόμη και στις Η.Π.Α., ωστόσο στη δεδομένη περίπτωση είναι αναγκαία, γιατί έτσι καλύπτεται ένα μεγάλο και μακροχρόνιο έλλειμμα απέναντι στη μειονότητα. Μάλιστα θεμελίωσε την υιοθέτηση των μέτρων θετικής διάκρισης στην ίδια λογική, που επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ ο τότε Υπουργός Παιδείας Γιώργος Παπανδρέου είχε πει «ναι» στην εισαγωγή στα ΑΕΙ των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας σε ποσοστό 1/1000. Προϋπόθεση είναι αυτά τα μέτρα να περνούν μέσα από υπουργικές αποφάσεις, έτσι ώστε το εκάστοτε αναγκαίο ποσοστό να μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με τη συγκυρία και τις ανάγκες.

Ο κ. Μπεγλίτης αναφέρθηκε ακόμα στον ιερό ισλαμικό νόμο, για τον οποίο τόνισε την ανάγκη να διαφοροποιηθούν οι θεολογικές και θρησκευτικές αρμοδιότητες των Μουφτήδων, από τις κληρονομικές και οικογενειακές διαφορές, οι οποίες πρέπει να περιέλθουν στην αρμοδιότητα των πολιτικών δικαστηρίων της Ελλάδας, ενώ τάχθηκε υπέρ της διαδικασίας εκλογής των Μουφτήδων.