Η ανακοίνωση της σύγκλησης Προγραμματικού Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ μεγιστοποιεί τις συλλογικές ευθύνες για την επιτυχή πολιτική προετοιμασία και κυρίως για την ανάδειξη ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδίου για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό το Συνέδριο θα έπρεπε να είχε συγκληθεί πολύ νωρίτερα, σε συνδυασμό με τις οργανωτικές αλλαγές και τη νέα αποκεντρωμένη δομή του κόμματος.
Η ολοκλήρωση της διαδικασίας υιοθέτησης της οδηγίας για τις υπηρεσίες απέδειξε ότι, στις σύγχρονες συνθήκες της παγκόσμιας οικονομίας, δεν αρκεί να καταγγέλλεις ρητορικά το νεοφιλελευθερισμό, να εξορκίζεις το φάντασμα του πολωνού υδραυλικού και να πλειοδοτείς σ΄ ένα διεκδικητικό βολονταρισμό, για να αλλάξεις την πραγματικότητα. Αν συνέβαινε αυτό, τότε οι πιο ακραίες συντηρητικές δυνάμεις της απορύθμισης του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων, καθώς και ο κ. Μπολκενστάϊν θα ήταν ιδιαίτερα ευτυχείς τις τελευταίες ημέρες.
Κατά μία περίεργη σύμπτωση την ημέρα της δημοσίευσης της έκθεσης προόδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Τουρκία, στη Γαλλία ολοκληρωνόταν η αντιπαράθεση των τριών υποψηφίων του Σοσιαλιστικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές με τη συζήτηση γύρω από τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής.
Ειδικότερα για τις ευρωτουρκικές σχέσεις ο κ. L. Fabius τάχθηκε ανοικτά κατά της ένταξης της Τουρκίας, ο κ. D.Strauss-Kahn εξέφρασε την υποστήριξή του στην ευρωπαϊκή προοπτική και τη μελλοντική ένταξη, ενώ η κα Royal διατύπωσε την άποψη, που δεν διαφέρει από αυτήν του προέδρου J. Chirac, ότι ο γαλλικός λαός θα αποφασίσει, στο τέλος της ενταξιακής διαδρομής, με δημοψήφισμα, για το αν θέλει την Τουρκία στην Ευρώπη.
Η πρόσφατη έκθεση προόδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Τουρκία και το κείμενο στρατηγικής για τη διεύρυνση απορρόφησαν όλο το ενδιαφέρον, ειλικρινές ή προσχηματικό, στη χώρα μας, αλλά και σε πολλά κράτη-μέλη. Ωστόσο μέσα στο κλίμα εσωτερικής αυταρέσκειας για το ποιο θέμα, που μάς αφορά, καταγράφηκε για πρώτη φορά ή επαναβεβαιώθηκε η σημασία του, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, ένα άλλο κείμενο της Επιτροπής. Το κείμενο που εξειδικεύει το παλιό κριτήριο της Κοπεγχάγης για την ικανότητα ενσωμάτωσης νέων κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό το συνειδητά ξεχασμένο, μέχρι και την ολοκλήρωση του πέμπτου κύματος της διεύρυνσης, κριτήριο, επανέρχεται, σήμερα, δυναμικά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, για να θέσει μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, τα οποία συνδέονται με το μέλλον της Ευρώπης.
Οι τραγικές εξελίξεις της πολεμικής σύγκρουσης στην Παλαιστίνη και στο Λίβανο ανέδειξαν με τον πιο δραματικό τρόπο την ανιστόρητη στρατηγική προσέγγιση της πολιτικής ηγεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Η ψευδαίσθηση ότι στη Μέση Ανατολή θα επικρατήσει η ειρήνη, μέσα από την μονομερή επιβολή της ασφάλειας προκαλεί, ήδη μια μεγάλη ανθρωπιστική καταστροφή και δημιουργεί τις κοινωνικές και ιδεολογικές-θρησκευτικές προϋποθέσεις για έναν μακρόχρονο κύκλο βίας στην ευρύτερη περιοχή.
Loading...