Αρθρογραφία

Την επόμενη του αρνητικού δημοψηφίσματος για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα στη Γαλλία, η εθνικιστική και ξενόφοβη ακροδεξιά επιχαίρει γιατί κατάφερε ένα συντριπτικό πλήγμα στο ευρωπαϊκό «υπερκράτος». Οι κομμουνιστές και οι τροτσκιστές γιατί αισθάνονται να έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες για την ανατροπή του Ευρωπαϊκού καπιταλιστικού συστήματος …

Ο Λ. Φαμπιούς, ο μέχρι χθες συνεπέστερος εκφραστής της πιό φιλελεύθερης εκδοχής της σοσιαλιστικής διακυβέρνησης, μαζί με το μισό κομμάτι του Σοσιαλιστικού κόμματος, αισθάνονται ότι έφθασε πλέον η ώρα για ριζικές αλλαγές στο κείμενο της Συνταγματικής Συνθήκης στην κατεύθυνση μιάς πιό ισχυρής κοινωνικής Ευρώπης. Ο καθένας απ΄ αυτούς που υποστήριξαν το «όχι» διεκδικεί το δικό του μήνυμα από το αποτέλεσμα. Η σύγχυση που έχει δημιουργηθεί και η πολιτική κρίση που θ΄ ακολουθήσει στη Γαλλία θα βαρύνουν περισσότερο, από τον επιδιωκόμενο στόχο της δημιουργίας μιάς «καθαρτήριας» κρίσης στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Μήπως όμως σ’ αυτό στόχευαν, οι υπερασπιστές του «όχι», ο καθένας για τους δικούς του λόγους ;

Περισσότερα »

Έχει ειπωθεί ότι οι Γάλλοι αγαπούν τις επαναστάσεις, αλλά φοβούνται τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις. Και το αρνητικό αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα αποτυπώνει το συλλογικό φόβο μιάς κοινωνίας απέναντι στις αλλαγές που προωθούνται στο ευρωπαϊκό επίπεδο για την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών της παγκοσμιοποίησης. Το σύνδρομο της αναδίπλωσης στον εθνικό χώρο λειτούργησε και πάλι.

Ακόμα και όταν τίθεται ως αίτημα η δημιουργία μίας άλλης Ευρώπης, η γαλλική κοινή αντίληψη το εκλαμβάνει τελικά ως μεταφορά του γαλλικού μοντέλου στην οργάνωση των ευρωπαϊκών θεσμών και στην διαμόρφωση των ευρωπαϊκών πολιτικών. Με αυτό τον τρόπο εξηγούνται τελικά οι αντιφάσεις που ανέδειξε το αποτέλεσμα.

Περισσότερα »

Ενα αρνητικό αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα της Γαλλίας θ’ ανοίξει το δρόμο σε μία μακρά περίοδο πολιτικής και θεσμικής αβεβαιότητας στην Ευρώπη και θα οδηγήσει στην εσωστρέφεια, στην εθνική περιχαράκωση, στην ανάπτυξη ενός κλίματος φοβίας, εθνικισμού και λαϊκισμού, με σίγουρο ηττημένο τη στρατηγική της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της ισχυρής Ευρώπης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για την πορεία της Ευρώπης, ένα γαλλικό «όχι» δεν μπορεί να είναι διαχειρίσιμο, με τους παραδοσιακούς όρους υπέρβασης των κρίσεων που γνωρίζουμε στην ιστορία της ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Γιατί απλά τα διακυβεύματα σήμερα είναι πολύ πιό σημαντικά και γιατί η Γαλλία βρίσκεται στο «σκληρό πυρήνα» της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Περισσότερα »

Την επόμενη ημέρα ενός αρνητικού αποτελέσματος στο δημοψήφισμα για την επικύρωση της συνθήκης για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα στη Γαλλία, τίποτα δεν μπορεί να είναι το ίδιο, έστω και αν επιχειρηθεί να φανεί ότι η ζωή συνεχίζεται κανονικά, και η Ευρώπη ακολουθεί την πορεία της με βάση τη συνθήκη της Νίκαιας. Κανείς ασφαλώς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι ένα «όχι» στη Γαλλία θα σημάνει τη «συντέλεια» της Ευρώπης.

Περισσότερα »

Έχει ειπωθεί ότι οι Γάλλοι αγαπούν τις επαναστάσεις, αλλά φοβούνται τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις. Το κλίμα που έχει δημιουργηθεί στη Γαλλία για το δημοψήφισμα έχει κάτι το «επαναστατικό», θυμίζει ημέρες του 1968. Είναι όμως, κατά τη γνώμη μου, ένα κλίμα βαθειά νοσταλγικό, που εκφράζει τα πιο αμυντικά και φοβικά αντανακλαστικά της γαλλικής κοινωνίας. Η γαλλική πλειοψηφούσα στάση των ετερόκλητων πολιτικών δυνάμεων που υποστηρίζουν το «όχι» εκφράζει ένα μείγμα φόβου και ναρκισσισμού. Φόβος για τις αλλαγές και για τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης. Ναρκισσισμός γιατί η πολιτική elite πιστεύει ότι η Γαλλία είναι το κέντρο της Ευρώπης, το κέντρο του κόσμου και τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει, χωρίς τη δική της σφραγίδα.

Περισσότερα »